nm médecine antikorf g -où globuline plasmatique ayant la propriété de se combiner d'une manière spécifique à certaines substances étrangères solubles ou cellulaires appelées antigènes ; les ~s, synthétisés par les plasmocytes et les lymphocytes B, apparaissent généralement après l'introduction d'antigènes dans l'organisme ; ils reconnaissent ces derniers et agissent sur eux en les agglutinant (agglutinines), en amenant leur destruction ou leur dissolution s'il s'agit d'éléments figurés (hémolysines, cytotoxines), en les neutralisant s'il s'agit de virus (~ neutralisant) ou de toxines (antitoxines) ou en les précipitant s'il s'agit de substances albuminoïdes (précipitines) ; selon l'origine de l'antigène causal, on fait la distinction entre les anticorps xénogéniques (hétéroanticorps), les anticorps allogéniques (iso-anticorps), les auto-anticorps (dont l'antigène fait partie de l'organisme même), les anticorps naturels (présents spontanément dans le sérum sans antigène causal) globulin eus ar plasma dezhañ ar perzh kediañ ent spesadel ouzh danvezennoù estren dileizhet er gwadveiz pe bezant er c'helligoù a anver antigenoù ; enaozet e vez an antikorfoù gant ar plasmokit hag al leukokit B da heul keraez ar bevedeg gant antigenoù ; naouaat a reont ar re-mañ hag o ezniñvañ dre o dazgludañ (aglutininoù), dre o dispenn pe o dileizhañ pa vez anezho elfennoù luniek (hemolizinoù, kitotoksinoù), dre o neptuiñ pa vez anezho viruzoù (antikorfoù neptuiñ) pe toksinoù (antitoksinoù) pe dre o gouelediñ pa vez anezho albuminvaneier (prekipitinoù) ; hervez orin an antigen raklen e lakaer kemm etre antikorfoù allspesadien (allspesadantikorfoù), an antikorfoù unspesadien (unspesadantikorfoù), an unanantikorfoù (a vez an antigen parzhiat er bevedeg end-eeun), an antikorfoù bonan (bezant er gwadveiz kuit a antigen raklen) ~ bivalent : ~ dont la molecule peut fixer à sa surface deux molecules de l'antigène correspondant ; c'est un ~ complet antikorf daoulenus : antikorf a c'hell e volekul lenañ ouzh e c'horre daou volekul eus an antigen keñverek ; un antikorf klok eo. ~complet : ~ capable d'agglutiner les hématies placée dans une solution salée à 7~‰ antikorf klok : antikorf o tazgludañ an hemati e-barzh un dileizhenn holen da 7~‰ ~hétérophile : ~ réagissant sur le même antigène, quelque soit la catégorie (genre, espèce) de l'organisme avec lequel il entre en contact antikorf etrerummadel : antikorf o tazgwerediñ ouzh an un antigen, forzh pehini e ve rummad (genad, spesad) ar bevedeg keraezet ~incomplet : ~ qui se fixe à la surface de son antigène (globule rouge, bacterie) et le sensibilise seulement ; l'agglutination apparaît si l'on use d'artifices antikorf diglok : antikorf o lenañ ouzh gorre e antigen (hemati, bakteri), ouzh e gizidikaat hep mui ; kalvezadoù a ranker arverañ evit disoc'h gant an dazgludañ ~monoclonaux : ~ issus d'une seule et même souche de lymphocytes (plasmocytes) et ayant tous des caractères rigoureusement identiques, en particulier la même étroite spécificité pour le même antigène antikorfoù unskodien : antikorfoù o tont eus an un skod limfokit (plasmokit) hag o piaouañ ent strizh an un naouusterioù, peurgetket an un hangediusted ouzh an un antigen ~monovalent : ~ dont la molécule ne peut fixer qu'une seule molécule de l'antigène correspondant ; c'est un ~ incomplet antikorf unlenus : antikorf ne c'hell e volekul lenañ ouzh e c'horre nemet ur molekul eus an antigen keñverek ; un antikorf diglok eo ~ antileucocytaire antikorf antileukokit ~ antitissus antikorf antigwiad ~ bloquant antikorf tolc'hus ~ chaud antikorf tomm ~ circulant antikorf amredat ~ facilitant antikorf herouezus ~ froid antikorf yen ~ immun hangaeantikorf ~ immunitaire antikorf hangaeel ~ naturel antikorf genidik auto-~ unanantikorf hétéro-~ allspesadantikorf, antikorf allspesadien iso-~ antikorf unspesadien, unspesadantikorf site~ : région de la molécule de l'anticorps capable de reconnaître l'antigène hanload antikorf : rann eus molekul an antikorf en araez da naouaat an antigen.