I. tr
1. quitter qqc, qqn dilezel pao, lezel pao, kuitaat pao, mont diwar dro ub, mont diwar udb ~ la ville pour la campagne dilezel (kuitaat) kêr evit annezañ war ar maez ~ son pays lezel (dilezel, kuitaat) e vro.
2. faire défaut mankout pao, ober diouer da pao, faziañ da pao mes forces m'abandonnèrent va nerzhoù a fazias (vankas) din son cœur l'abandonne faziañ a ra e galon dezhañ.
3. renoncer à lezel pao, dilezel pao, ober dilez a pao, dioueriñ pao, dizerc'hel diouzh pao, diskregiñ diouzh pao, kroaziañ war pao ~ qqc en faveur de qqn dioueriñ (dilezelsuivant sens ) udb da ub ~ le pouvoir dilezel ar galloud, emzizerc'hel diouzh ar galloud ~ ses études dilezel (lezel) e studioù ~ le lycée dilezel (lezel) al lise, ober e zilez eus al lise ~ l'enseignement dilezel (lezel) ar vicher gelenn, ober e zilez (reiñ dilez) eus ar c'helenn.
4. livrer, délaisser dilezel pao, dilaoskiñ pao ~ qqc à qqn dilezel ub gant ub ~ qqn à son destin dilezel ub d'e donkad.
5. en usage absolu, sport, lutte, etc. j'abandonne faezh on, darev on n'abandonne pas ! arabat diskregiñ ! il faut marchander, n'abandonne pas dav marc'hata, arabat lezel da vont (na zilez ket).
II. s'~
1. se laisser aller emlezel pao, emreiñ bn emro-, emelloiñ bn emello-, emleuskel bn emlaosk- elle s'abandonna dans ses bras emlezel a reas etre e zivrec'h fermant les yeux, elle s'abandonna en ur serriñ he daoulagad ez emelloas (emroas) s'~ à l'amour emreiñ d'ar garantez s'~ au désespoir emlezel da vont gant an dic'hoanag, emleuskel (emreiñ) d'an dic'hoanag s'~ au sommeil emreiñ da gousket, d'ar c'housked.
2. se confier emreiñ bn emro- il ne s'abandonne à personne n'emro da zen ebet.